arthur

เวลาว่างก็ไม่ใคร่จะมีเท่าไรแต่ก็ยังอยากจะอ่าน

รูปอิสตันบูลตอนไปเที่ยวเก็บลงไหดองไว้ก่อน ทำเสร็จแล้วค่อยมาแปะอีกทีแล้วกัน ได้ข่าวว่ารูปเยอะจัดแต่ใช้ได้น่ะไม่เท่าไร นี่แหละความยากของการถ่ายรูป เป็นโชคร้ายของคนถ่ายรูปไม่ค่อยเป็นเช่นฉัน 

เรื่องปวดใจของฉัน... เออ... กำลังทำใจค่ะ กำลัง in progress อยู่ ตอนนี้ยังไม่อาจให้ความกระดืบคืบหน้าใดๆได้ (แล้วใครอยากรู้เรื่องของฉันกันรึนั่น)

ว่างๆ และบ้าๆ เลยหยิบหนังสือดอง*ออกมาชุดหนึ่ง

*หนังสือดอง มีความหมายว่าหนังสือที่ซื้อมาแล้วไม่ได้อ่านสักทีไม่ว่าจะด้วยเหตุขี้เกียจ เบื่อ หมดความสนใจไปก่อนหรืออะไรก็ตาม เข้าข่ายดองทั้งสิ้น

ไอ้หนังสือดองที่ว่านั่นเป็น Arthurian Saga อีกตามเคย ใครหลายคนคงคิดว่าฉันเป็นอะไร วนๆเวียนๆอยู่แถวๆนี้แหละ ก็เกิดมาเป็นเด็กแฟนตาสี่นี่คะโตมาก็ยังเป็นผู้ใหญ่แฟนตาสี่อยู่ คาดว่าจนแก่ตายไปก็จะยังเป็นผีแฟนตาสี่เช่นเดิม รักเดียวใจเดียวอะไรจะขนาดนั้นก็ไม่รู้! เมื่อเป็นอย่างนี้จะให้ไปไหนไกลๆได้

แล้วเรื่องอัศวินโต๊ะกลมโต๊ะรีอะไรนี้มันก็ออกจะน่าสนใจ ไม่รู้ล่ะ ใครไม่สนฉันสนก็แล้วกัน เอนทรีตามใจคนเขียนอยู่แล้วนี่นา

หนังสือมีสามเล่ม  The Crystal Cave, The Hollow Hill และ The Last Enchantment ซึ่งอยู่ในมือมานาน พึ่งได้ฤกษ์หยิบมาอ่านก็ครั้งนี้ พอหยิบมาถึงได้รู้ว่าเรามีขาดไปเล่มนึง The Wicked Day ซึ่งเป็นเล่มที่สี่

ปล. ยังไม่มีเวลาหาดูอีกว่าจนถึงตอนนี้มันออกมาเกินสี่เล่มหรือยัง

Who is she? ใครเขียนกันหรือนั่น.....

ผู้เขียนเรื่องนี้เป็นคุณหญิง Lady Mary Stewart ที่อ่านไปอยากจะเปลี่ยนชื่อคุณหญิงเป็น Mary Sue แทน จะเป็นเพราะอะไรนั้นเดี๋ยวจะได้รู้กันในลำดับถัดไป

อันว่าคุณหญิงสจ๊วตนี้เป็นคนอังกฤษขนานแท้และดั้งเดิม แต่งงานกับท่าน Sir เลยเป็น Lady ไปด้วย เขียนนิยายมาตั้งแต่ก่อนฉันเกิดอีกแน่ะ (นั่นแปลว่านานมาก มาก) นอกจากเรื่องนี้แล้วคุณหญิงยังเขียนหนังสือสำหรับเด็กเรื่อง The little broomstick และ Ludo and the star house อีกด้วย

Who does the book refer? แล้วเขาพูดถึงใครกันหนอ....

แน่นอน เรื่องทั้งสามเล่มนี้พูดถึงชีวิตของพ่อมดหรือผู้วิเศษคนโปรดตลอดกาล ประมาณ Forever fevorite ของฉัน  นั่นก็คือเมอร์ลิน เริ่มตั้งแต่วัยเด็กของเมอร์ลิน ตอนโต ระหว่างทางระหกระเหินหาวิชาความรู้ (ตกลงเมอร์ลินเป็นจอมยุทธ!) จนกระทั่งกลายเป็นผู้ช่วยเหลือให้กษัตริย์อาเธอร์ได้ครองบังลังก์

แต่ถ้าหากในเรื่องนี้ใครอยากเห็นเมอร์ลินเป็นผู้วิเศษแบบที่เคยคิด เห็นทีจะผิดหวังเช่นที่ฉันรู้สึกนิดหน่อย

เปล่า ไม่ใช่คุณหญิงเขียนไม่ดี เพียงแต่ฉันอาจจะไม่คุ้นเคยกับเมอร์ลินที่เป็นคนธรรมดาแต่บังเอิญมีญาณหยั่งรู้แบบแว๊บๆเท่าไรนัก ฉันคุ้นกับเมอร์ลินในภาพของผู้วิเศษมากกว่าไม่ว่าจะเป็นผู้วิเศษแบบ typical ผู้วิเศษหรือจะเป็นผู้วิเศษจิตป่วนแบบที่ T.H. White เขียนไว้ใน Once and future king ก็ได้

แต่ชีวิตในแง่จริงๆจังๆของเมอร์ลินก็ดูสนุกใช่น้อย

ไม่สปอยล์กันมากไปกว่านี้ แต่ขอบอกว่าคุณหญิงสามารถจับแพะชนแกะระหว่างตำนานของเมอร์ลินและความจริงที่อาจพอเป็นไปได้ได้อย่างดีทีเดียว นับเป็นคุณสมบัติหนึ่งที่นักเขียนดีๆจำเป็นต้องมี

คนที่อยากรู้ว่าเมอร์ลินมีพ่อเป็นปีศาจจริงหรือเปล่าก็คงได้ร้องอ้าวกันคราวนี้ ก็บอกแล้วว่าเรื่องมันดำเนินไปตามตำนาน แต่ประกอบด้วยข้อเท็จจริงที่เป็นไปได้ในทางโลก สำหรับคนชอบแฟนตาสี่แบบฉันก็เลยประดักประเดิดไปนิดหน่อย แถมตรงๆกลางๆเรื่องทีไรก็รู้สึกว่า เอ.... จะอืดไปนิดหรือเปล่า

Merlin VS Merlin เมอร์ลินแบบไหนที่ถูกใจท่าน........

สำหรับคนชอบเรื่องจริงๆจังๆ เมอร์ลินฉบับนี้น่าจะถูกใจไม่น้อย เมอร์ลินเป็นเด็กหนีออกจากบ้าน เป็นนักการเมือง เป็นล็อบบี้ยิสต์ ฮ่าๆๆๆๆ แต่ก็แอบแมรี่ซูเป็นช่วงๆ ส่วนสำหรับฉันเมอร์ลินเป็นพ่อมด  ไม่มีทางที่เมอร์ลินจะเป็นคนธรรมดาๆไปได้ คนฉลาดก็คือคนฉลาด แต่คนที่มีอำนาจวิเศษเป็นเรื่องที่ต่างออกไป

อาจมีใครแย้งก็ได้ว่า ถ้านำความรู้สมัยปัจจุบันไปใช้กับสมัยโบราณนั่นก็อาจจะเป็น Magic ได้เช่นกัน

ฉันไม่เถียง นั่นทำให้ฉันรักเมอร์ลินผู้มีชีวิตกลับหน้าเป็นหลังใน Once and future king หมดใจ ถึงแม้ว่าตอนหลังเมอร์ลินจะกระทำตัวเป็นเจ้าพ่อสภากาแฟใน The book of Merlin ไปนิดก็เถอะ

********************

โดยรวมทั้งหมดถ้าชอบArthurian saga ก็อ่านเถอะ คิดว่าเป็นอีกเวอร์ชั่นหนึ่งแบบจริงๆจังๆหน่อยก็ได้

ตอนนี้ฉันขอลาไปอ่านเรื่องอื่นก่อน เอาแบบแฟนตาซีหลุดโลกไปเลย จริงจังพอแล้ว ชีวิต!

 

ปล. หนังสือชุดนี้หาซื้อได้ที่คิโนะคุนิยะ แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่ายังมีอยู่หรือเปล่าค่ะ